Tema 1: Intelixencia artificial.

Nesta ligazón atoparás un documento elaborada pola Universidade de Valencia. A información que necesitas está nas 6 primeiras páxinas do documento.
Cos contidos que se enumeran a continuación crea unha entrada nova no teu blog co nome deTema 1 Sociedade do Coñecemento: INTELIXENCIA ARTIFICIAL

• Definición de Intelixencia Artificialexplicando para qué serven as súas técnicas e metodoloxías.

    A Intelixencia Artificial hai que enmarcarla nun contexto evolutivo xa que está á vangarda das investigacions en informática e continuamente abrense novas vías de investigación. En consecuencia non existe unha única definición de Intelixencia Artificial senon que ésta depende da perspectiva desde a cal se intente realizar:

1. Desde a perspectiva de Intelixencia (Brown, 1997: 1): intelixencia artificial trata de construir máquinas intelixentes que actúen como nos esperamos que a xente actúe.
2. Desde a perspectiva da investigación (Brown, 1997:2): a intelixencia artificial estudia como lograr que as máquinas realicen tareas que, polo momento, son realizadas mellor polos seres humanos.

     En resumen poderiamos decir que a Intelixencia Artificial está formada por unha serie de técnicas e metodoloxías encamiñadas a resolver problemas non estruturados que necesitan do coñecemento para a sua resolución xa que carecen de unha resposta inmediata e incluso presentan máis de unha solución como consecuencia da existencia de incertidumbre ou ambigüedade nos resultados finais ou parciais. Para a resolución de ditos problemas, a Intelixencia Artificial recurre aos algoritmos ou ás regras heurísticas.

• Obxectivos básicos.

    A Intelixencia Artificial e unha rama da Informática, surxida ao redor dos anos cincuenta, que persigue á vez dous obxetivos básicos:


1.- Estudiar o comportamento intelixente dos seres humanos, incluindo tanto o aspecto cognoscitivo como o perceptual, có fin de simulalo en un ordenador.
2.- Facer máquinas intelixentes e programas capaces de imitar o comportamiento humano intelixente, es dicir que poidan realizar as operacions humanas de ver, oir, falar, razoar, juzgar, comprender, aprender da experiencia e comunicarse como o fan as persoas humanas.

• Definición de Sistemas de Procesamento de linguaxe natural.

    Os sistemas de procesamento do lenguaxe natural son sistemas de sistemas cuxo objetivo e o tratamento automático da información lingüística, e dicir, tratase de sistemas nos que o usuario introduce os datos no ordenador utilizando o mesmo lenguaxe que utiliza para comunicarse con outras persoas, o ordenador codifica esa información en lenguaxe de máquina para podela procesar e, unha vez procesada, xerar a salida adecuada en lenguaxe natural.

• Definición de Recoñecemento de Visión.

    Os sistemas de recoñecemento da visión son programas de ordenador que realizan tareas de tratamento de imaxes, para manipulalas, realizar traballos de creatividade, publicidade, edición, controlar procesos industriais, de seguridade, etc., mediante a incorporación da capacidade visual a un ordenador para que sea capaz de identificar o que ve. O seu estudio centrase principalmente no desarrollo de sensores capaces de observar o entorno e de poder transmitir o que observan a un robot, co fin de que éste se retroalimente continuamente, en tempo real, e poida cambiar as operacions que realiza en función dos cambios no entorno. 

• Definición de Sistemas Baseados no Coñecemento e Sistemas Expertos.

    Os sistemas baseados no coñecemento son programas informáticos que conteñen o coñecemento de un dominio específico de unha forma explícita e separado do resto do sistema, e dicir, existe unha clara separación entre os coñecementos que posee o sistema sobre o dominio e os mecanismos de explotación que utiliza o sistema para chegar a establecer as suas conclusions. Cando o coñecemento que conten o sistema baseado no coñecemento e proporcionado por persoas expertas no dominio, encontramonos ante os sistemas expertos. Os sistemas expertos son programas que imitan o proceso de razoamento dos expertos humanos e proporcionan marcos de decisión co tipo de consello similares aos que se recibirían de un experto humano.

• Definición de Redes Neuronais.

    As redes neuronais son sistemas simulan o proceso de recoñecemento do cerebro humano e ao igual que as neuronas biolóxicas, estos sistemas están diseñados para aprender da observación e a repetición. As redes neuronais tratan de resolver de forma eficiente problemas nos cales a información e difusa, incerta, contradictoria ou errónea.

En consecuencia como os problemas susceptibles de ser resoltos mediante a metodología das redes neuronales son: problemas de optimización, problemas de recoñecemento e problemas de xeralización. 

• Definición de Sistemas Inductivos.

    Os sistemas inductivos xeran un árbol de decisión a partir de un conxunto de exemplos que constituen o conxunto de entrenamento. E dicir, tratase de sistemas que parten de un conxunto de exemplos según un atributo, e van seleccionando ata que todos os exemplos do subconxunto elixido pertenezan a unha mesma clase conduzan a un mesmo resultado. Estos sistemas son útiles en aplicacions simples donde o conxunto de entrenamento e relativamente completo e exacto, conocense todos os datos e as suas solucions.

Dentro do conxunto de sistemas inductivos cabe destacar os sistemas de razonamento basado en casos (RBC) que recuperan a experiencia relevante (feitos e solucions históricas) anterior, da que se dispon, para solucionar novos problemas que presentan características similares. O proceso que siguen e o seguinte: en primeiro lugar indicanse as características do problema a resolver; a partir de elas o sistema realiza unha búsqueda na base de casos que posee ata encontrar casos similares ao presentado; posteriormente, a solución dos casos encontrados adaptanse ao problema planteado e na medida en que dita solución sexa aceptada polo usuario, añadirase a base de casos, para poder ser examinado cando se plantee un novo problema ao sistema.

    Os sistemas RBC son adecuados para aqueles problemas que se caracterizan por: existir moita experiencia, a experiencia no dominio e valiosa e difícil de adquirir, o coñecemento pode ser capturado a través de casos, a creatividade e sentido común son partes do proceso de resolución do problema e o coñecemento e difícil de representar mediante reglas.

INFORMACIÓN VIRTUAL

• Xeolocalización:

    O de xeolocalización é un concepto relativamente novo, que proliferou duns dous anos a esta parte e que fai referencia ao coñecemento da propia localización xeográfica de modo automático.

    Tamén denominada xeorreferenciación, a geolocalicación implica o posicionamento que define a localización dun obxecto nun sistema de coordenadas determinado. Este proceso é xeralmente empregado polos sistemas de información xeográfica, un conxunto organizado de hardware e software, máis datos xeográficos, que se atopa deseñado especialmente para capturar, almacenar, manipular e analizar en todas as súas posibles formas a información xeográfica referenciada, coa clara misión de resolver problemas de xestión e planificación.

    Existen varias alternativas para coñecer esta localización, aínda que claro, son os dispositivos móbiles os que polo seu portabilidad connosco mesmos permitirannos máis facilmente coñecer a nosa localización e actualizala a medida que nos imos mobilizando e por tanto, cambiando de localización xeográfica.

• Realidade aumentada:

    A realidade aumentada (RA) é o termo que se usa para definir unha visión a través dun dispositivo tecnolóxico, directa ou indirecta, dunha contorna física do mundo real, cuxos elementos se combinan con elementos virtuais para a creación dunha realidade mixta en tempo real. Consiste nun conxunto de dispositivos que engaden información virtual á información física xa existente, é dicir, engadir unha parte sintética virtual ao real. Esta é a principal diferenza coa realidade virtual, posto que non substitúe a realidade física, senón que sobreimprime os datos informáticos ao mundo real.

    Coa axuda da tecnoloxía (por exemplo, engadindo a visión por computador e recoñecemento de obxectos) a información sobre o mundo real ao redor do usuario convértese en interactiva e dixital. A información artificial sobre o medio ambiente e os obxectos poden ser almacenada e recuperada como unha capa de información na parte superior da visión do mundo real.

• Licencias Creative Commons:

    As licencias Creative Commons son  instrumentos xurídicos consisten nun conxunto de modelos de contratos de licenciamiento ou licenzas de dereitos de autor (licenzas Creative Commons ou licenzas CC) que ofrecen ao autor dunha obra unha forma simple e estandarizada de outorgar permiso ao público en xeral de compartir e usar o seu traballo creativo baixo os termos e condicións da súa elección. Neste sentido, as licenzas Creative Commons permiten ao autor cambiar facilmente os termos e condicións de dereitos de autor da súa obra de ?todos os dereitos reservados? a ?algúns dereitos reservados?.

    As licenzas Creative Commons non substitúen aos dereitos de autor, senón que se apoian nestes para permitir modificar os termos e condicións da licenza da súa obra da forma que mellor satisfaga as súas necesidades.

• Macrodatos (Big Data):

    Macrodatos e intelixencia de datos son alternativas en español á voz inglesa big data, que se emprega no sector das tecnoloxías da información e da comunicación para aludir a un conxunto de datos que, polo seu volume e variedade e pola velocidade á que necesitan ser procesados, supera as capacidades dos sistemas informáticos habituais.

    O termo macrodatos é unha alternativa válida pois achega, como big, o significado de ?grande?; é unha solución breve e non ten, como ocorrería con megadatos, un posible risco de confusión co termo mega, moi frecuente tamén nos mesmos ámbitos.

Tema 1.Sociedade do Coñecemento. Nanotecnoloxía.

Tema 1.Sociedade do Coñecemento. Nanotecnoloxía.

 Nesta ligazón atoparás un documento elaborada pola Universidade de Oviedo. A información que necesitas está nas 9 primeiras páxinas do documento.

Cos contidos que se enumeran a continuación crea unha entrada nova no teu blog co nome de Tema 1 Sociedade do Coñecemento: NANOTECNOLOXÍA 

 

• Definición de Nanotecnoloxía, incluindo a definición de nanómetro. 

        A nanotecnoloxía non é unha tecnoloxía específica; nin sequera un grupo de tecnoloxías ben definidas. A nanotecnoloxía é máis ben un campo moi amplo e heteroxéneo da tecnoloxía no que se deiseñan, caracterizan, producen e aplican estruturas, compoñentes e sistemas mantendo un control sobre o tamaño e a forma dos seus elementos constituíntes (átomos, moléculas ó macromoléculas) a nivel da escala dos nanómetros, de tal maneira que ditas estruturas, compoñentes ou sistemas posúen polo menos unha propiedade característica nova ou mellorada debido ao pequeno tamaño dos seus constituíntes.

• Nanoelectrónica: a qué dará lugar? Relación coa tecnoloxía Informática. 

          A nanoelectrónica dará lugar a sistemas de almacenamento de datos de moi alta densidade de rexistro (por exemplo, 1 Terabit/polgada2) e as novas tecnoloxías de visualización a base de plásticos flexibles. A longo prazo, o desenvolvemento da nanoelectrónica molecular ou biomolecular, a espintrónica e a informática cuántica abrirán novos horizontes á tecnoloxía informática. A nanoelectrónica estará na orixe dunha nova xeración de computadores, teléfonos, automóbiles, electrodomésticos e calquera sistema de automatización necesario en calquera equipo de aplicación industrial ou doméstico.

•  Nanobiotecnoloxía: qué disciplinas combina? Aplicacións en Medicina. 

            No caso da nanobiotecnología, está a combinarse a enxeñería a nivel molecular coa bioloxía, ben manipulando directamente sistemas vivos, ou creando biochips como os que xa se están produciendo na actualidade inspirados en materiais biolóxicos. Nun futuro próximo, a nanobiotecnología proveranos con novas innovacións extraordinarias no campo do medicamento por exemplo, con aplicacións industriais da nanotecnoloxía novos sistemas de diagnóstico miniaturizados que poderían implantarse e utilizarse na detección precoz de enfermedades, recubrimientos e nanocompuestos desenvolvidos me-
diante o recurso ás nanotecnoloxías, non exclusivamente en a súa produción senón nos conceptos de deseño dos materialles constituíntes, que mellorarán a bioactividad e biocompatibilidad dos implantes, novas matrices soporte capaces de auto estruturarse que están a facilitar o desenvolvemento de unha nova xeración de materiais no ámbito da ingeniería de tecidos e dos materiais biomiméticos, abrindo a posibilidade, a longo prazo, de conseguir a síntese de órganos de substitución. Están a desenvolverse novos sistemas de administración dirixida de medicamentos e recentemente conseguiuse levar e introducir nanopartículas ao interior de células cancerosas para o seu tratamento, por exemplo, mediante calor.

• Aplicacións á producción e almacenamento de enerxía. 

             Tamén o campo da produción e almacenamento de enerxía poderá benefi ciarse, por exemplo, de os novos desenvolvementos en pilas de combustible ou sólidos lixeiros nanoestructurados que teñen o po-tencial para un almacenamento efi caz do hidróxeno. Están a desenvolverse tamén células solares fotovoltaicas efi caces e de baixo custo (por exemplo a «pintura solar»). Os avances no campo das nanotecnoloxías tamén permitirán aforros enerxéticos a través dunha mellora dos illamentos,do transporte e dunha iluminación máis eficaz.

• Avances en Ciencias de Materiais. 

           Os avances da ciencia dos materiais mediante o recurso ás nanotecnoloxías son de gran alcance e o seu impacto deixarase sentir en case todos os sectores. As nanopartículas xa se empregan para reforzar materiais ou funcionalizar cosméticos. Recórrese ao uso de nanoestructuras superfi ciales para conseguir superficies resistentes ao relado, hidrófugas, limpas ou estériles. O enxerto selectivo de moléculas orgánicas a través da nanoestructuración superfi cial permitirá avanzar na fabricación de biosensores e de dispositivos electrónicos moleculares. Así mesmo, pódense mellorar e facer avantsar enormemente os rendementos dos materiais en condicións extremas, coas consecuentes aplicacións nos sectores espacial e aeronáutico.

• Fabricación a nivel nanométrico. 

            A fabricación a nivel nanométrico esixe un novo enfoque interdisciplinar tanto na investigación como nos procesos de fabricación. Conceptualmente considéranse dúas vías de traballo: a primeira consiste na miniaturización dos microsistemas denominado enfoque «de arriba abaixo» ou «top-down» e a segunda, en imitar a natureza mediante o desenvolvemento de estruturas a partir dos niveis atómico e molecular denominado enfoque «de abaixo arriba» ou «bottom-up». O primeiro podería describirse como un proceso de ensamblaxe, o segundo como un proceso de síntese. O enfoque de abaixo a arriba atópase en fase inicial de desenvolvemento, pero o seu impacto potencial é de gran alcance e podería alterar as rutas actuais de produción.

• Beneficios para a investigación sobre alimentos, auga e medio ambiente. 

          A investigación sobre os alimentos, a auga e o medio ambiente tamén pode benefi ciarse das nanotecnoloxías con, por exemplo, o desenvolvemento de instrumentos para detectar e neutralizar a presencia de microorganismos ou praguicidas. Mediante novas técnicas de nanoetiquetado miniaturizado po-dría realizarse o seguimento desde orixe dos alimentos importados. O desenvolvemento de métodos de recuperación baseados no uso de nanotecnoloxías (por exemplo, técnicas foto-catalíticas) permiten paliar e limpar o efecto da contaminación e outros danos ambientais (por exemplo, contami-
nación por petróleo da auga ou do chan).

• Contribución á seguridade.

      La contribución á seguridade podrá realizarse a través de, por ejemplo, nuevos sistemas de detección de alta especifi cidad de alerta precoz ante agentes químicos o biológicos, sensibles hasta el nivel molecular. El nanoetiquetado de los billetes de banco podría contribuir a la protección de la propiedad. También está en marcha el desarrollo de nuevas técnicas criptográfi cas para la comunicación de datos.

• Exemplos de produtos comercializados actualmente desenrolados a través de nanotecnoloxías.

      Xa comercializados varios produtos desenvolvidos a través da nanotecnoloxía. Éprodutos sanitarios (ligaduras, válvulas cardíacas, etc), compoñentes electrónicos, pintura resistentea relado, equipos de deportes, engurras e tecidos resistentes Mancha e loções solares. Analistas estimano mercado para estes produtos sexa actualmente de preto de 2.500 millóns de euros,pero pode aumentar a centos de miles de millóns de euros para 2010 e unha descarga millóns

tras esa data.

Tema 1 Sociedade do Coñecemento: RÓBOTICA. 

Nesta ligazón atoparás a unha unidade didácticaelaborada polo profesor José Antonio Chaves. 
Cos contidos que se enumeran a continuación crea unha entrada nova no teu blog co nome deTema 1 Sociedade do Coñecemento: ROBOTICA. 

• Definición completa de Robot e Robótica. Explica os termos reprogramable e multifuncional aplicados a un robot.

En 1979, o ?Robot Institute of America? define a un robot como: 'Un manipulador reprogramable e multifuncional deseñado para trasladar materiais, pezas, ferramentas ou aparellos específicos a través dunha serie de movementos programados para levar a cabo unha variedade de tarefas'. Os robots son capaces de realizar tarefas repetitivas de forma máis rápida, barata e precisa que os seres humanos. Dise que un robot ten intelixencia artificial (I.A.) debido a que ten a capacidade de obter información da súa contorna e en función desta actuar. Considérase a un robot como un axente autónomo intelixente cando cumpre os seguintes requisitos:

- Autonomía: O sistema de navegación reside na propia máquina, que debe operar sen conexión física a equipos externos.

- Intelixencia: O robot posúe capacidade de razoar ata o punto de ser capaz de tomar as súas propias decisións e de seleccionar, fusionar e integrar as medidas das súas sensores.

Poderiamos aproximarnos a unha definición de Robótica como: O deseño, fabricación e utilización de máquinas automáticas programables co fin de realizar tarefas repetitivas como o ensamble de automóbiles, aparellos, etc. e outras actividades. Segundo Isaac Asimmov, a Robótica é a tecnoloxía aplicada aos robots.

• Características dos robots. 

Os robots poden ser de diferentes deseños do mesmo xeito que programas, todo depende da función que vaian realizar. O que se se coñece son as diferentes características que poden posuír, entre estas atopamos:
- A precisión que teñen á hora de realizar unha acción ou movemento.
- A capacidade de carga, en quilogramos que o robot pode manexar.
- O grao de liberdade que teñen cos seus movementos. Adoita coincidir co non de articulacións que ten o robot.
- O sistema de coordenadas que especifica a que direccións se realizasen as súas movementos e posicións. Estas poden ser coordenadas cartesianas (x,e,z), cilíndricas, etc.
- A programación de cada robot ou o poder de aprendizaxe que cada un ten.

• Tipos de robots según o sistema de coordenadas. Captura de pantalla os debuxos de sistemas de coordenadas e os pegas en Open Office Draw, os recortas e engades os textos correspondentes co cadro de textos que aparece no cadro de ferramentas da parte inferior da pantalla. Unha vez rematado exportas o arquivo en formato .PNG e o insertas como imaxe no teu blog.

• Tipos de sensores empregados nos robots. En cada apartado inclue unha imaxe.

Sensores de temperatura:
     
            Un exemplo son os termistores: trátase de resistencias cuxo valor ascende con a temperatura (termistor PTC) ou ben diminúe coa temperatura (termistor NTC). Por tanto, depende da temperatura que o termistor permita ou non o paso da corrente polo circuíto de control do sistema. O símbolo e a aparencia dun termistor é:
                          




                                




Sensores de posición:
   
     Hai varios tipos:

- Finais de carreira: Trátase dun interruptor que consta dunha pequena
peza móbil e dunha peza fixa que se chama NA, normalmente aberto, ou NC,
normalmente pechado.

-Magnéticos: Detectan os campos magnéticos que provocan os imáns ou as
correntes eléctricas. O principal é o chamado interruptor Reed; consiste nun par
de láminas metálicas de materiais ferromagnéticos metidas no interior dunha
cápsula que se atraen en presenza dun campo magnético, pechando o circuíto.
O interruptor Reed pode substituír aos finais de carreira para detectar a
posición dun elemento móbil, coa vantaxe de que non necesita ser empuxado
fisicamente polo devandito elemento senón que pode detectar a proximidade sen contacto directo

 -Ópticos: Detectan a presenza dunha persoa ou dun obxecto que nterrumpen o feixe de luz que lle chega ao sensor.Os principais sensores ópticos son as fotorresistencias, as LDR.

- Sensores de humidade:

      
           Baséanse en que a auga non é un material illante como o aire senón que ten unhacondutividade eléctrica. Por tanto un par de cables eléctricos espidos (sen cinta illante recubríndoos) van conducir unha pequena cantidade de corrente se o ambiente é húmido; se colocamos un transistor en zona activa que amplifique esta corrente temos un detector de humidade.

- Sensores de son:

        Mediante un diafragma que ao moverse polas ondas sonoras, despraza a placa dun condensador facendo variar a súa capacidade.

 

• Clasificación xeral. En cada apartado inclue unha imaxe.

Desde un punto de vista moi xeral os robots poden ser dos seguintes tipos:

 Androides:

         Os androides son dispositivos que se parecen e actúan como seres humanos. Os robots de hoxe en día veñen en todas as formas e tamaños, pero fóra dos robots que aparecen nas feiras e espectáculos, non se parecen ás persoas e por tanto non son androides. Actualmente, os androides reais só existen na imaxinación e nas películas de ficción.

 Móbiles:

        Os robots móbiles están provistos de patas, rodas ou orugas que os capacitan para desprazarse de acordo á súa programación. Elaboran a información que reciben a través de os seus propios sistemas de sensores e empréganse en determinado tipo de instalacións industriais, sobre todo para o transporte de mercadorías en cadeas de produción e almacéns. Tamén se utilizan robots deste tipo para a investigación en lugares de difícil acceso ou moi distantes, como é o caso da exploración espacial e das investigacións ou rescates submarinos.


                                      








Industriais:
 
          Os robots industriais son dispositivos mecánicos e electrónicos destinados a realizar de forma automática (sen a intervención humana) determinados procesos de fabricación ou manipulación. Os robots industriais, na actualidade, son con moito os máis frecuentemente atopados. Xapón e Estados Unidos lideran a fabricación e consumo de robots industriais sendo Xapón o número uno.

Os robots industriais xorden pola necesidade de:

- Fabricar produtos de maneira económica.

- Que os produtos sexan de calidade.

- Que dun mesmo produto póidanse elixir moitas opcións.

Como exemplo, pensa nun automóbil, dun mesmo modelo, podes elixir, a cor, o número de portas, o tipo de lamias, con ou sen alerón e todas as opcións de acabado interior. Unha fábrica de coches, que constrúe cada día uns mil coches, cada un cos seus distintas opcións, necesita utilizar robots para que estes coches podámolos comprar a un prezo alcanzable e teñamos garantía do seu funcionamento. 





Robots para próteses médicas:

    Son as próteses robóticas e os recentes robots de asistencia en quirófano (como o robot cirurxián Dá Vinci) 

Tema 1 Sociedade do Coñecemento: DOMOTICA.

Cos contidos que se enumeran a continuación crea unha entrada nova no teu blog co nome de Tema 1 Sociedade do Coñecemento: DOMOTICA.

• Campo de aplicación:

O campo de aplicación comprende as instalacións daqueles sistemas que realizan unha función de automatización para diversos fins, como xestión da enerxía, control e accionamiento de receptores de forma centralizada ou remota, sistemas de emerxencia e seguridade en edificios, entre outros, con excepción daqueles sistemas independentes e instalados como tales, que poidan ser considerados no seu conxunto como aparellos, por exemplo, os sistemas automáticos de elevación de portas, persianas, toldos, peches comerciais, sistemas de regulación de climatización, redes privadas independentes para transmisión de datos exclusivamente e outros aparellos, que teñen requisitos específicos recollidos nas Directivas europeas aplicables conforme ao establecido no artigo 6 do Regulamento Electrotécnico para Baixa Tensión.

• Fines principais dos sistemas domóticos.

• Define os 3 sistemas denominados como domóticos.

• Pon exemplos de nodo, actuadores e dispositivos de entrada.

• Fai a táboa cos dispositivos dunha vivenda con grao de automatización normal, indicando funcionalidade e aplicación de cada un.

TEMA 1: SOCIEDADE DO COÑECEMENTO

ACTIVIDADE 2:

     Táboa en formato libre que incluia todos os conceptos da táboa 1 da páxina 13 do libro e unha imaxe de cada un deles. Os textos deben ser o do libro (non é necesario engadir nada).


ACTIVIDADE 3:

      Desenrola os seguintes conceptos da páxina 15 do libro mediante parágrafos de 15 liñas aproximadamente e letra de tamaño 12, ampliando a información do libro

• eAdministración.
• Teletrabajo.
• Gestión de tráfico.
• eSalud.

ACTIVIDADE4.pdf

Desenrola os seguintes conceptos da páxina 15 ca información do libro (non é necesario engadir nada máis) e busca 2 imaxes para ilustrar cada concepto. Compón un documento de 2 ou 3 páxinas.

• DNIe. 
• Certificado dixital.

TEMA 1 (1º BACH B)

GOOGLE SITES